Z chwilą utworzenia Wydziału Geodezji Górniczej (od 1991 r. Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska), a więc od 1951 r. Koło prowadzi systematyczną, udokumentowaną działalność. W pewnych okresach czasu koło dzieliło się na kilka odrębnych sekcji, z których część wyodrębniała się w osobne koło. Obecnie Naukowe Koło Geodetów działa jako organizacja jednolita.

Działalność koła można ująć w trzy główne nurty:

1. Opracowanie referatów naukowych, organizacja studenckich sesji naukowych, uczestnictwo w pracach naukowo-badawczych Wydziału.
2. Zagraniczne wyprawy i obozy naukowe w ramach akcji "Bari"
3. Organizacja krajowych obozów naukowych.

Od 1974 r. w działalności Koła, obok uczestnictwa w pracach naukowych, owocującego referatami, wygłaszanymi na sesjach kół lub na zebraniach Koła, pojawił się następny nurt, stanowiący w dużej mierze o oryginalności pracy Koła. Była nim organizacja corocznych wypraw naukowych w ramach akcji "Bari".

Akcja powyższa podjęta została na apel UNESCO, dotyczący ratowania przed zniszczeniem zabytków, zaliczanych do światowego dziedzictwa ludzkości. W ramach tej akcji, finansowanej częściowo przez UNESCO, częściowo zaś przez wiele instytucji, organizacji i przedsiębiorstw krajowych, Koło dokonywało fotogrametrycznej inwentaryzacji szeregu zabytków, położonych na trzech kontynentach: w Europie, Azji i Afryce.

Wyprawom, podejmowanym w celu przeprowadzenia odpowiednich pomiarów, towarzyszył z reguły bogaty program, pozwalający studentom zwiedzić wiele krajów, zapoznać się z pracą firm i przedsiębiorstw geodezyjnych, a także instytucji naukowych za granicą. Dokonywano również promocji polskiej myśli technicznej za granicą. W poszczególnych latach akcją "Bari" objęto następujące obiekty:

• 1974 r.-medresa Al Attaria w Fezie (Maroko);
• 1975 r.-cytadela Aleppo (Syria);
• 1976 r.-szkoła Mustansirya w Bagdadzie (Irak);
• 1977 r.-amfiteatr w Sabratha (Libia);
• 1978 r.-kościół templariuszy w Segowii (Hiszpania);
• 1979 i 1980 r.-rotunda Św. Jerzego w Salonikach (Grecja);
• 1981 r.-domy zabytkowe w Kaeveler (RFN);
• 1983 r.-Muzeum Sztuki w Düßeldorf (RFN);
• 1984 - 1986 r.-zabytkowe mury miejskie w Kotor (Jugosławia);
• 1987 r.-medresa Bounaniya w Fezie (Maroko).

Od 1970 r. Koło Naukowe Geodetów organizuje w zasadzie nieprzerwanie do dnia dzisiejszego obozy naukowe na terenie Słowińskiego Parku Narodowego.

Słowiński Park Narodowy należy do jednych z najważniejszych obszarów chronionych w Polsce. Jego walory przyrodnicze spowodowały wpisanie go na listę obszarów chronionych o światowym znaczeniu. Jednym z istotnych zjawisk, występujących na obszarze Parku, jest przesuwanie się długiej (do około 1km) i wysokiej (przeszło 40m) wydmy nadmorskiej, usytuowanej między wybrzeżem morskim a odciętym od niego słonym jeziorem.

Przesuwanie tej wydmy pod wpływem czynników naturalnych (wiatru) zagraża fragmentom znajdującego się tu lasu oraz grozi zasypaniem części jeziora. W celu stosowania profilaktycznych zabiegów zabezpieczających konieczne jest określenie na drodze pomiarów kierunków i wielkości przesuwania się wydmy i jej poszczególnych części. pomiary takie wykonywane są podczas obozów naukowych stanowią podstawę do opracowania planów ochrony zasobów przyrodniczych Parku. Obserwacje przesunięć wydmy wykonuje się metodą tachimetryczną lub fotogrametryczną, a następnie opracowuje wyniki, przesyłane do dyrekcji Słowińskiego Parku Narodowego.

Wyniki te zawierają rezultaty obliczeń i opracowań graficznych, mapę rejonu wydmy oraz wykresy kierunków przesuwania się wydmy w ciągu roku.

Od 1975 r. Studenckie Koło Naukowe Geodetów współpracowało z Krakowskim Oddziałem Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk o Ziemi w realizacji wieloletniego programu zakładania stereofotogrametrycznych baz terenowych w wytypowanych rejonach Tatr Polskich dla rejestracji zmian przyrodniczych i morfologicznych (naturalnych oraz antropogennych), zachodzących w tym rejonie.

Do roku 1986 założono na terenie Tatr dwanaście takich baz obserwacyjnych. Na bazach tych wykonywano powtórne rejestracje fotogrametryczne. Studenci z Koła Naukowego pod opieką pracowników Wydziału brali czynny udział w pracach polowych (pomiary geodezyjne i wykonywanie zdjęć) oraz przy opracowaniu wyników pomiarów geodezyjnych na poszczególnych bazach.

Pomiary takie są niezbędne dla uzbrojenia wykonywanych zdjęć fotogrametrycznych w punkty kontrolne, umożliwiające ich metryczne opracowanie. Dokumentacja z wszystkich wykonanych prac jest przechowywana w archiwum Oddziału Krakowskiego PTPNoZ i udostępnia nieodpłatnie zainteresowanym instytucjom i osobom.

Program prac był realizowany w uzgodnieniu z Dyrekcją Tatrzańskiego Parku Narodowego, a kolejne ich etapy planowano przy współpracy Instytutu Geografii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Zakładu Geomorfologii Gór i Wyżyn Instytutu Geografii i przestrzennego Zagospodarowania PAN w Krakowie.

Udział Koła Naukowego w realizacji prac projektowych, terenowych i związanych z opracowaniem wyników pomiarowych jest szkołą zawodu, stwarza okazję do współpracy z naukowcami innych dyscyplin nauk o Ziemi, dostarcza nowych doświadczeń w zakresie planowania i organizacji badań terenowych. Nie bez znaczenia jest również fakt, że prace terenowe realizowane są na terenie parku narodowego, co stanowi doskonałą okazję do nauki bezkonfliktowego współżycia z przyrodą w trakcie wykonywania zawodu geodety.

Koło Naukowe Geodetów należy do Międzynarodowej Organizacji Studentów Geodetów (ISGO) i uczestniczy w imprezach, przez nią organizowanych. Stanowi to okazję do nawiązywania i podtrzymywania kontaktów międzynarodowych z kolegami, studiującymi w kilkudziesięciu krajach świata.