Kraina wody, wiatru i piasku – tak przyjęło się nazywać jeden z najcenniejszych polskich obszarów przyrody położony na Wybrzeżu Słowińskim i chroniony w ramach parku narodowego. Najcenniejszym obiektem tego rezerwatu są zdecydowanie ruchome wydmy, które stanowią unikat na skalę światową. Mierzeja Gardeńsko – Łebska zbudowana jest w całości z piasku wydmowego niesionego przez wiatr i morskie fale. Wyrzucany na plażę piasek, osuszany przez Słońce i wiatr, przenoszony jest dalej w głąb lądu. W wyniku tego procesu powstały wydmy ruchome. Największy obszar wydmowy znajduje się na Mierzei Łebskiej, a jego powierzchnia wynosi ok. 500 ha. Wydmy osiągają wysokość ponad 30 m n.p.m. i przenoszone przez wiatr wędrują z szybkością ok. 10-15 m w ciągu roku. Parametry geometrii wydm oraz tempo zjawisk dynamicznych związanych z ich ruchem są przedmiotem zainteresowania Koła Naukowego Geodetów Dahlta. Już od ponad 30 lat studenci z Akademii Górniczo-Hutniczej podejmują wyzwanie, wykonując cykliczne pomiary na terenie Słowińskiego Parku Narodowego.
Projekt naukowo-badawczy realizowany jest przy współpracy z władzami Słowińskiego Parku Narodowego.
[child_pages cols=”3″ skin=”simple” list=”false” more=”Czytaj”]